Opcje są to instrumenty, które dają nabywcy prawo do zakupu lub sprzedaży danego instrumentu finansowego (akcji, waluty, obligacji) po konkretnej cenie wykonania we wcześniej określonym dniu zapadalności.

Można, więc powiedzieć, że opcje są to takie instrumenty finansowe, które ograniczając maksymalną stratę do kwoty początkowo zapłaconej premii, pozwalają inwestorowi czerpać nielimitowane zyski w przypadku, gdy jego założenia się sprawdzą.

Powyższa definicja dotyczy nabywcy opcji. Z drugiej jednak strony, mamy wystawcę opcji, czyli inwestora, który gotowy jest wziąć ryzyko na siebie i który obliguje się do zakupu lub sprzedaży danego instrumentu finansowego po cenie wykonania w dniu zapadalności, jeżeli wykonanie opcji będzie korzystne z punktu widzenia jej nabywcy.

Zanim przejdziemy do dalszej części poświęconej praktycznemu zastosowaniu opcji spróbujmy rozszyfrować powyższą definicję i pokrótce omówić poszczególne elementy charakteryzujące opcje:

Rodzaj opcji.

Opcja jest to prawo do zakupu lub sprzedaży danego instrumentu. Jeżeli więc oczekujemy, że cena po upływie czasu trwania opcji będzie wyższa od obecnej kupujemy opcje KUPNA, zwaną też opcją CALL. Jeżeli natomiast oczekujemy, że cena będziemy spadała kupujemy opcję SPRZEDAŻY, czyli opcję PUT.

Premia opcyjna

Jest to koszt zakupu danego prawa do kupna lub sprzedaży. Premia opcyjna jest też zarazem naszą maksymalną stratą na transakcji.

Termin wygasania opcji

Jest to dzień, w którym inwestor, który zakupił daną opcją ma prawo z niej skorzystać, jeżeli sytuacja rynkowa okazała się zgodna z jego oczekiwaniami.

Cena wykonania opcji

Jest to poziom, po którym kupiliśmy sobie prawo do kupna lub sprzedaży danego instrumentu. Jeżeli cena danego instrumentu jest wyższa od ceny wykonania, właściciel opcji CALL wykonuje prawo do kupna i zarabia na opcji, natomiast w przypadku opcji PUT, opcja ta wygasa bez żadnych konsekwencji. W przypadku, gdy cena instrumentu jest niższa od ceny wykonania opcja CALL wygasa bez korzyści dla nabywcy, natomiast nabywcy opcji PUT pozwala sprzedać instrument po cenie wyższej niż od obecnej.

Strona Opcji

Stron opcji mamy dwie, czyli nabywcę oraz wystawcę opcji. Wystawca opcji dostaję premię, którą płaci nabywca. Nabywca opcji obliguje wystawcę opcji do zakupu lub sprzedaży danego instrumentu finansowego, jeżeli wykonanie opcji będzie dla inwestora korzystne.

Mówi się też, że osoba, która dokonała zakupu opcji zajęła pozycję długą (long), natomiast osoba, która wystawiła opcję zajęła pozycję krótką (short)

Wartość wewnętrzna opcji

Wartość wewnętrzna opcji mówi nam ile jej właściciel dostałby, gdyby opcja dotrwała z bieżącą ceną aż do dnia zapadalności. Tak więc wartość wewnętrzna dla opcji CALL istnieje wówczas gdy bieżąca cena jest wyższa od ceny zapadalności i jest równa różnicy pomiędzy ceną zapadalności a ceną wykonania. Dla opcji PUT wartość wewnętrzna istnieje wówczas gdy bieżąca cena jest niższa od ceny wykonania i jest równa różnicy pomiędzy tymi cenami.

Wartość wewnętrzna jest wiec zawsze dodatnia. O opcji, która posiada wartość wewnętrzną wyższą od zera, mówimy że jest to opcja In-the-money. Natomiast opcja, której bieżąca cena jest równa cenie wykonania nazywa się opcją At-the-money. Opcje bez wartości wewnętrznej o cenie wykonania wyższej od ceny bieżącej dla opcji CALL oraz niższej dla opcji PUT, nazywa się opcjami out-of-the-money.

Wartość czasowa opcji

Wartość czasowa opcji wynika z możliwości zmiany ceny instrumentu w kierunku korzystnym dla jej właściciela. Oblicza się ją jako różnice pomiędzy wartością premii opcyjnej a wartością wewnętrzną opcji.

Dźwignia Finansowa

Opcje są instrumentami pochodnymi i czasami nawet niewielka zmiana instrumentu bazowego może przynieść inwestorowi zysk procentowo kilkakrotnie wyższy w stosunku do zainwestowanego kapitału. Oczywiście zasada ta działa w dwie strony i w przypadku niekorzystnej zmiany instrumentu strata może być również kilkakrotnie razy wyższa.

Jeżeli na przykład inwestor zakupił opcję, dającą mu prawo do kupna instrumentu A po cenie 100 USD i premia opcyjna dla tej transakcji wyniosła 5 USD, wystarczy aby cena instrumentu A wzrosła o 10% aby inwestor zarobił na tej transakcji 10 USD ,czyli jego stopa zwrotu z inwestycji wyniosła 100%.